ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ – 11 Νοεμβρίου 1990

Συντάκτης:
 

Στο http://www.ert.gr διαβάσαμε:

Στις 9 Νοεμβρίου 1990 πέθανε η ποιήτρια Μελισσάνθη, η οποία αν και συνυπήρξε με την Γενιά του ’30, διατήρησε τη δική της υπαρξιακή και μεταφυσική ιδιομορφία στο έργο της. Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη της, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή:

ΕΠΟΧΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ

(video) Νέο Η εκπομπή παρουσιάζει τη ζωή και το έργο της ποιήτριας του Μεσοπολέμου Μελισσάνθης, (φιλολογικό ψευδώνυμο του Ήβη Κούγια-Σκανδαλάκη), ενταγμένο στην πολιτιστική ζωή του τόπου και στην λογοτεχνική παραγωγή της εποχής της. Πριν την αφοσίωσή της στην ποίηση, η Μελισσάνθη ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, τη μουσική και το χορό. Σπούδασε γαλλική και γερμανική φιλολογία και φοίτησε στην προπολεμική Δημοσιογραφική Σχολή Αθηνών που στεγαζόταν στο Μέγαρο του Μετοχικού Ταμείου Στρατού. Καθηγητής της στη Γαλλική Ακαδημία ο Οκτάβιος Μερλιέ, την ώθησε στον δρόμο της ποίησης. Το 1932 παντρεύτηκε τον Ιωάννη Σκανδαλάκη, δικηγόρο, πολιτικό (βουλευτή του Λαϊκού Κόμματος) και συγγραφέα φιλοσοφικών δοκιμίων. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος και καθηγήτρια γαλλικών, ενώ υπήρξε συνεργάτιδα του λογοτεχνικού προγράμματος του ΕΙΡ από το 1945 έως το 1955.

Η πρώτη της εμφάνιση στα ελληνικά γράμματα υπήρξε το 1930 με την ποιητική συλλογή «Φωνές Εντόμου», ενώ με την έκδοση της συλλογής «Προφητείες» το 1931 αναγνωρίζεται η αξία της ποίησής της από τον πνευματικό κόσμο της εποχής. Στο πλαίσιο της εκπομπής γίνεται, επιπλέον, ιδιαίτερη αναφορά στη συλλογή «Λυρική Εξομολόγηση» (1945) που εκδόθηκε στο ξέσπασμα του Εμφυλίου, και στο «Ανθρώπινο Σχήμα» (1961) που θεωρήθηκε ως τομή στο ποιητικό της έργο, εγκαινιάζοντας τη στροφή της προς τον ελεύθερο στίχο. Ως προς το ποιητικό της ύφος, ανιχνεύεται, μεταξύ άλλων, η προβληματική της ποίησής της που ταυτιζόταν με μια μεταφυσική εκδοχή της πρόσληψης της πραγματικότητας και πώς αυτή η θέση της μεταβλήθηκε, μαζί με την εκφορά του ποιητικού της λόγου, το 1965. Επίσης, το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί, μέσα από την ανταλλαγή των ιδιόχειρων επιστολών τους, την ιδιαίτερη σχέση που ανέπτυξε η Μελισσάνθη με τον λογοτέχνη Γιώργο Σαραντάρη. Γίνεται ακόμη λόγος για το πώς η ιδιότυπη μορφή της Μελισσάνθης ενέπνευσε τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει την «Σονάτα του Σεληνόφωτος». Κατά τη διάρκεια του ντοκιμαντέρ προβάλλεται σημαντικό αρχειακό υλικό, όπως η έγχρωμη ταινία 8mm, του 1950, από το αρχείο του εκδότη Γιάννη Γουδέλη, αποσπάσματα από την εκπομπή της ΕΡΤ «Η Περιπέτεια Ενός Ποιήματος» (1989) και τη ραδιοφωνική συνέντευξη της Μελισσάνθης στην ΕΡΑ.

Σενάριο-σκηνοθεσία: Τάσος Ψαρράς

Έτος παραγωγής: 2010

Δείτε περισσότερα στο https://archive.ert.gr

FacebookTwitterGoogle+Pinterest

Διαφημιστική καταχώρηση
Διαφημιστική καταχώρηση

(Πηγή)

Στο http://www.ert.gr διαβάσαμε:

Στις 11 Νοεμβρίου 1990 έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Ρίτσος Το Αρχείο της ΕΡΤ, τιμώντας τη μνήμη του, ψηφιοποίησε και παρουσιάζει ένα σπάνιο τηλεοπτικό ντοκουμέντο, στο οποίο ο ποιητής της Ρωμιοσύνης και ο Μίκης Θεοδωράκης μιλούν στον Σπύρο Κατσίμη για τη συνεργασία τους στον «Επιτάφιο»

 «ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ»

ΜΕΡΑ ΜΑΓΙΟΥ…

(video)

Τα δραματικά γεγονότα του Μάη του ‘36 στη Θεσσαλονίκη, με τη μεγάλη απεργία των καπνεργατών που βάφτηκε στο αίμα και εξελίχθηκε σε λαϊκή εξέγερση, ενέπνευσαν τον Γιάννη Ρίτσο για να γράψει τον «Επιτάφιο», που εκδόθηκε για πρώτη φορά εκείνη τη χρονιά από το Ριζοσπάστη, στη συνέχεια απαγορεύτηκε για 20 χρόνια, ενώ η δεύτερη έκδοση του κυκλοφόρησε το 1956. Το 1957, ο ποιητής, στέλνει τον «Επιτάφιο» στον Μίκη Θεοδωράκη, στο Παρίσι, ο οποίος γράφει τη μουσική μέσα στο αυτοκίνητο Και κάπως έτσι ξεκινά η συνεργασία τους

Το 1987 οι δύο τους συναντιούνται στο στούντιο της ΕΡΤ και μιλούν στον Σπύρο Κατσίμη για τη συνεργασία τους αυτή, αλλά και γι’ αυτές που ακολούθησαν Αναφερόμενος στον «Επιτάφιο», ο Γιάννης Ρίτσος τονίζει: «Συνήθως η άνοιξη, η άνθιση, επακολουθεί ένα χειμώνα, ένα φθινόπωρο Κι έτσι πάντοτε, σε όλη την ιστορική διαδρομή, συχνά έχουμε πτώσεις, παρακμές, αλλά αυτές προετοιμάζουν μια καινούργια ακμή, μια καινούργια άνθιση Μέσα από το ίδιο το ποίημα θα το δούμε αυτό καλύτερα Γιατί πάντα ένα ποίημα λέει πολύ περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να πούμε εμείς για το ποίημα»

Ο Μίκης Θεοδωράκης θυμάται πώς ανακάλυψε την ποίηση του Γιάννη Ρίτσου στην κατοχή και τα γεγονότα που μεσολάβησαν μέχρι να συναντηθούν οι δρόμοι τους, ενώ αποκαλύπτει άγνωστα περιστατικά από τη συνεργασία τους Γίνεται ακόμα αναφορά στη διαχρονικότητα των στίχων του «Επιταφίου», ενός έργου-σύμβολο, αφού στα ποιήματά του συμπυκνώνονται τα γεγονότα της δεκαετίας ’40-’50, της Αντίστασης και του Εμφυλίου Πολέμου

Κατά τη διάρκεια της εκπομπής ο Γιάννης Ρίτσος διαβάζει ποιήματα του από τον «Επιτάφιο» Παράλληλα προβάλλονται αποσπάσματα από...(περισσότερα)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.