ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΒΙΑ ναι στη φιλία

Συντάκτης:
Κατηγορία: Εκπαίδευση, Θράκη, Πολιτισμός Ετικέτες:
 

Λένε «όχι στην βία, ναι στη φιλία». Ο Ορέστης, η Γεωργία, ο Χρήστος, ο Δημοσθένης , η Γαβριέλα και τα άλλα παιδιά στέλνουν το δικό τους μήνυμα έχοντας πάντα στο πλευρό τους την ακούραστη δασκάλα τους, την κα Στέλλα Μπομποτά. Όλοι μαζί μιλούν για την αναγκαιότητα του σεβασμού και της αποδοχής της διαφορετικότητας και δεν αρκούνται στο ρόλο του σιωπηλού, αδιάφορου παρατηρητή.

Η Στέλλα Μπομποτά, δασκάλα στην Γ’ Τάξη του 2ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής με τους μαθητές και τις μαθήτριες της παραδίδουν το καλύτερο μάθημα, ανοχής, αποδοχής , συνύπαρξης βάζοντας ένα ΤΕΛΟΣ στην βία και τον σχολικό εκφοβισμό.

Αυτό, ο «Σχολικός Εκφοβισμός», ήταν και ο τίτλος του προγράμματος που υλοποίησαν από κοινού τους τελευταίους τρεις μήνες. Στόχος, όπως εξήγησε η κα Μπομποτά μιλώντας στην ΕΡΤ Κομοτηνής, ήταν η ευαισθητοποίηση των παιδιών και η πρόληψη φαινομένων σχολικού εκβιασμού. «Ήταν ένα πρόγραμμα διάρκειας τριών μηνών. Μιλήσαμε πάρα πολύ για τον θύτη, το θύμα, τους παρατηρητές» δηλώνει η εμπνευσμένη δασκάλα και δείχνει με καμάρι τα έργα των μαθητών της. Με μαρκαδόρους γραμμένα συνθήματα όλο νόημα στα μεγάλα χαρτόνια που κοσμούν την αίθουσά τους.

«Προσπαθήσαμε να σκιαγραφήσαμε το προφίλ των τριών αυτών περιπτώσεων και δώσαμε μεγαλύτερη έμφαση στους παρατηρητές, γιατί αρχικά τα παιδιά θεωρούσαν ότι οι παρατηρητές δεν έχουν ευθύνη. Το διευκρινίσαμε αυτό, συμφωνήσαμε ότι ο παρατηρητής είναι κάποιος ο οποίος βρίσκεται μπροστά στο συμβάν και οφείλει όχι να βλέπει, αλλά να βοηθάει» δηλώνει κι εξηγεί ότι τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες παρατήρησης.

«Στα διαλείμματα ο ρόλος τους ήταν να παρατηρούν αν υπάρχουν φαινόμενα εκφοβισμού στο σχολείο μας. Ευτυχώς δεν παρατηρήθηκαν τέτοια φαινόμενα. Είχαμε περιπτώσεις «μη επιτρεπτών συμπεριφορών » οι οποίες μας έδωσαν την αφορμή για να συζητήσουμε τις μεταξύ μας σχέσεις, πώς λύνουμε τις διαφορές μας κ.α. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στον διαδικτυακό εκφοβισμό που θεωρώ ότι είναι μια μάστιγα της εποχής, καθώς ο θύτης οδηγεί σε δημόσιο εξευτελισμό το θύμα με την δημοσιοποίηση φωτογραφιών ή βίντεο. Τα βλέπουμε άλλωστε να συμβαίνουν καθημερινά, υπάρχουν αναφορές στην τηλεόραση και στον Τύπο.»

Διαφημιστική καταχώρηση
Διαφημιστική καταχώρηση

Τα παιδιά, οι μαθητές και οι μαθήτριές της, θα υπογράψουν ένα συμβόλαιο με αναφορά στα συμπεράσματα του προγράμματος. « Ελπίζω ότι κάτι έμεινε στους μικρούς μαθητές έτσι ώστε αργότερα, αν οι ίδιοι γίνουν παρατηρητές φαινόμενων βίας, να αναλάβουν δράση και να προσπαθήσουν από μόνοι τους να τα καταπολεμήσουν τα φαινόμενα αυτά» δηλώνει προσθέτοντας πως αυτό που της έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση είναι η χαρά με την οποία ανταποκρίθηκαν κάνοντας πολλές πολλές συζητήσεις για το πώς λύνουν τις διαφορές τους.»

«Πήγανε οι μεταξύ τους σχέσεις ακόμη καλύτερα;» ρωτήσαμε την φιλόξενη δασκάλα για να απαντήσει πως «και μόνο ότι προβληματίστηκαν είναι πολύ καλό. Επίσης, το γεγονός ότι ξεκαθάρισαν  τους όρους του θύματος, του θύτη και του παρατηρητή είναι πολύ βασικό.» Όσον αφορά τέλος στο μήνυμα που προσπαθεί κάθε φορά με τέτοιου είδους δράσεις να τους περάσει αυτό δεν είναι άλλο από το να μην λειτουργούν εγωκεντρικά. Αλλά και: « Να σέβονται την διαφορετικότητα του συμμαθητή τους. Να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους και τους άλλους, να κάνουν αυτό που αγαπάνε. Να μην φοβούνται να εξωτερικεύονται .»

Σ΄αυτή την πολύ ενδιαφέρουσα προσπάθεια το σύνθημα που κυριάρχησε ήταν το: «Μίλα» μαθαίνοντας καλά πως: Θα πρέπει να μιλάνε, να εκφράζουν τους προβληματισμούς, να συζητούν τα πάντα.
Φώτο: Η κα Στέλλα Μπομποτά με τους μαθητές, τις μαθήτριες και τα συνθήματά τους ρεπορτάζ-κείμενο-φωτογραφίες:Μαρία Νικολάου

  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Pinterest
  • ...(περισσότερα: http://www.ert.gr)

    share->share_count); ?>