«ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ καλύτερο κομμάτι της φυλακής»

Συντάκτης:
Κατηγορία: Εκπαίδευση
 

Πέμπτη πρωί, φυλακές Κορυδαλλού. Μαζί με τη διευθύντρια του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας των Φυλακών Κορυδαλλού Παγώνα Κουτούλα περνάμε την πύλη του κτιρίου όπου στεγάζεται το σχολείο για τους κρατούμενους. Προχωράμε και ανεβαίνουμε τα σκαλιά. Κατευθυνόμαστε στο εσωτερικό και φτάνουμε στο σημείο όπου λειτουργεί το σχολείο. Mια καγκελόπορτα όπως αυτές που υπάρχουν στις φυλακές χωρίζει το σχολείο από το υπόλοιπο κτίριο. Είναι ίσως το μοναδικό πράγμα που σου θυμίζει ότι βρίσκεσαι σε φυλακές.

Ο σωφρονιστικός υπάλληλος καλημερίζει τη διευθύντρια και ανοίγει την πόρτα για να περάσουμε. Μπροστά μας εκτείνεται ο κεντρικός διάδρομος του σχολείου. Δεξιά και αριστερά βρίσκονται οι αίθουσες όπου παραδίδονται τα μαθήματα και το γραφείο των καθηγητών. Οι τοίχοι του διαδρόμου δεν είναι γυμνοί αλλά διακοσμημένοι με ζωγραφιές. Πρόκειται για δημιουργήματα των μαθητών, τα οποία μάλιστα έχουν εκτεθεί δημόσια κατά το παρελθόν. Οι μαθητές τα κοιτάζουν με περηφάνια. Είναι το έργο τους, η δική τους κατάθεση ψυχής.

«Την ιδέα γι’ αυτό τον πίνακα εγώ την είχα» λέει ο Εντι ενώ μου δείχνει έναν πίνακα στον δεξή τοίχο του διαδρόμου. Είναι ένας όμορφος πίνακας, λιτός και φωτεινός. Ένα τοπίο με πράσινα, μπλε και κόκκινα χρώματα που απεικονίζει ένα σπίτι δίπλα σε ένα λιβάδι, με ένα ποτάμι να το διασχίζει.

«Δεν το έφτιαξα μόνος μου αλλά όλοι μαζί» λέει ο Έντι. «Εγώ απλώς έβαλα την ιδέα».

Μάθημα στην τάξη, χορός και τραγούδι

Το Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας Φυλακών Κορυδαλλού λειτουργεί από το 2005 και φιλοξενεί περί τους 100 μαθητές κάθε χρόνο. Οι 60 από αυτούς φοιτούν στον πρώτο κύκλο και οι 40 στο δεύτερο. Πρόκειται για κρατούμενους των φυλακών, οι οποίοι εκτίουν την ποινή τους στο μεγαλύτερο σωφρονιστικό ίδρυμα της χώρας. Η κ. Κουτούλα βρίσκεται στη διεύθυνση του σχολείου των φυλακών εδώ και τρία χρόνια. Γνωρίζει έναν έναν τους κρατούμενους-μαθητές και μιλά μαζί τους καθημερινά για ό,τι τους απασχολεί.

«Οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη το σχολείο δεύτερης ευκαιρίας είναι άνθρωποι που διέκοψαν στην εφηβεία τους την υποχρεωτική εκπαίδευση. Είναι άνθρωποι που ενηλικιώθηκαν, που βρέθηκαν μπροστά στις συνέπειες των πράξεών τους και είναι υπόλογοι στη Δικαιοσύνη. Οταν βρίσκονται στη φυλακή η συνθήκη του σχολείου είναι σημαντική σε πολλαπλά επίπεδα. Τα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας απευθύνονται σε ενήλικους, πρέπει να υποστηρίξουν τη διαδικασία εκπαίδευσής τους και ανταποκρίνονται στις ανάγκες ενός ενήλικου ανθρώπου που δεν είναι ένας λευκός πίνακας» τονίζει στο Documento.

Μέσα σε μια αίθουσα οι μαθητές μαθαίνουν παραδοσιακούς χορούς. «Ελα να χορέψεις μαζί μας» μου λένε μεταξύ σοβαρού και αστείου. Κάθομαι σε μια καρέκλα και τους παρατηρώ. Πιάνονται χέρι χέρι και η δασκάλα χορού τούς δείχνει τα βήματα και τις κινήσεις.

Διαφημιστική καταχώρηση
Διαφημιστική καταχώρηση

Σε μιαν άλλη αίθουσα οι μαθητές παρακολουθούν μαθήματα υποκριτικής. Ολη τη χρονιά προετοιμάζονται για τη θεατρική παράσταση που θα δώσουν, όπως έκαναν και πέρυσι όταν ανέβασαν το έργο «Οι 12 ένορκοι».

Ο Δημήτρης Ζάχος είναι σκηνοθέτης και καθηγητής πληροφορικής στο σχολείο. «Πρέπει να δουλέψουμε με τα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις σε σχέση με την τέχνη και το θέατρο. Ο χώρος της φυλακής είναι ένας χώρος όπου υπάρχουν προσωπεία. Ο καθένας υιοθετεί ένα προφίλ και μια μάσκα για να επιβιώσει με κάποιον τρόπο» εξηγεί στο Documento.

Από την πλευρά της η καθηγήτρια και εμψυχώτρια στο θέατρο Μαρία Μακρονικόλα τονίζει στο Documento: «Προσπαθούμε να εξετάσουμε με τα παιδιά τους διαφορετικούς τρόπους αφήγησης μιας ιστορίας. Και πέρυσι και φέτος υπάρχει θετική πορεία».

Ο μαθητής Παναγιώτης Βλαστός

Μαζί με την κ. Κουτούλα προχωράμε στις υπόλοιπες αίθουσες του σχολείου. Σε κάποιες γίνονται ήδη κάποια μαθήματα, σε άλλες όχι λόγω διαλείμματος. Καθώς προχωράμε οι μαθητές του σχολείου χαιρετούν τη διευθύντρια με σεβασμό. «Καλημέρα, κυρία διευθύντρια» της λένε και η ίδια απαντά ευγενικά

«καλημέρα, παιδιά». Ενας από τους μαθητές είναι ο γνωστός βαρυποινίτης Παναγιώτης Βλαστός. Είναι η δεύτερη χρονιά που παρακολουθεί το σχολείο των φυλακών. Με την ολοκλήρωσή της φέτος θα αποκτήσει απολυτήριο γυμνασίου. Ο Βλαστός καταθέτει στο Documento την εμπειρία του από τη φοίτηση στο σχολείο των φυλακών.

«Το σχολείο είναι πάρα πολύ σημαντικό για τους κρατούμενους στη φυλακή. Σου ανοίγει το μυαλό, γιατί οι πιο πολλοί φυλακισμένοι δεν έχουν βγάλει το σχολείο. Σε βοηθάει να σκέφτεσαι καλύτερα» τονίζει και συμπληρώνει: «Στη φυλακή δεν βλέπεις χρώμα. Εγώ για 25 χρόνια κάνω δέκα βήματα ευθεία και πέντε βήματα αριστερά και το χρώμα είναι αυτό που σε τρελαίνει. Εάν κάτσεις 25 χρόνια στις σκληρές…

Πηγή: https://www.documentonews.gr

share->share_count); ?>