ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ και αυγά

ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ

Κάθε μεγάλη Πέμπτη, αφού καθαρίσουμε τα μπαλκόνια, τοποθετούμε μια κόκκινη κορδέλα και βάφουμε τα αυγά, τηρώντας τις παραδόσεις. Η γιαγιά μου ξυπνούσε πολύ πρωί γιατί έπρεπε να ξεκινήσει και τη διαδικασία για τα τσουρέκια, να τα ετοιμάσει στη μεγάλη ξύλινη σκάφη, να τα κουκουλώσει και να τα αφήσει στην κουζίνα. Εκτός από την πραγματικά πολύ ζέστη που είχαμε εκείνη την ημέρα, μέχρι που να φουσκώσουν και να είναι έτοιμα τα τσουρέκια, φουσκώναμε και μεις από χαρά και υπερηφάνεια, που θα «βοηθούσαμε» στην όλη διαδικασία μέσα σε μια πραγματικά ζεστή, σπιτική ατμόσφαιρα. Από την Πόλη εκτός από τη συνταγή για αφράτα και μαστιχωτά τσουρέκια είχαν φέρει και μια μεγάλη κόκκινη μεταξωτή μαντήλα, με λίγα μαύρα πουάν, που θύμιζε πασχαλίτσα, την οποία έβαζα εγώ με καμάρι στο μπαλκόνι, σαν σημαία μαζί με την απαραίτητη κόκκινη κορδέλα. Στο πρώτο τσουρεκάκι που προοριζόταν για μένα, διάλεγα μόνη μου το σχήμα και τη διακόσμηση με τα αμύγδαλα, διότι ήθελα να έχει το δικό μου design. Τοποθετούσα στην άκρη του το κόκκινο αυγό και περίμενα με αγωνία να ψηθεί, για να διακοσμήσει το δωμάτιό μου σε περίοπτη θέση. Χαιρόμουν να γυαλίζω τα αυγά με το λαδωμένο κομμάτι από μαλλοβάμβακη φανέλα. Κάθε χρόνο αγοράζαμε και χαλκομανίες με την ανάσταση, με πουλάκια κλπ και χαιρόμουν να τις τοποθετώ με προσοχή και χωρίς να κάνουν ζάρες πάνω στα αυγά. Με το πρώτο αυγό ζεστό-ζεστό όπως το έβγαζε από την κατσαρόλα, μου έκανε η γιαγιά το σχήμα του σταυρού, στο μέτωπο ψιθυρίζοντας: «Καλώς ήλθες Πασχαλιά με τα κόκκινά σου αυγά» και στη συνέχεια το τοποθετούσε στο εικονοστάσι.

Απολαμβάναμε πολύ το τσούγκρισμα των αυγών και δεν μπορούσα να καταλάβω πως μια θεία μου σχεδόν κάθε χρόνο διάλεγε το ποιο γερό αυγό και τους νικούσε όλους, εκτός βέβαια από μένα, που ο παππούς είχε φροντίσει να με προμηθεύσει με σκληρό αυγό, νομίζω φραγκόκοτας. Μια χρονιά που δεν είχε βρει, η γιαγιά είχε βάψει κόκκινο και μου είχε δώσει το ξύλινο αυγό που είχε για να «καρικώνει».

Αν και τα σοκολατένια αυγά πρωτοπαρουσιάστηκαν στην Αγγλία το 1873 από τον ζαχαροπλάστη Τζόζεφ Φράι, άργησαν να γίνουν trendy στην Ελλάδα.

Τα αυγά τα συναντάμε από πολύ παλιά. Ο Δίας, που ως γνωστόν δεν μπορούσε να κάτσει στα αυγά του, είδε τη Λήδα, μια πανέμορφη κοπέλα, την ερωτεύτηκε και μεταμορφώθηκε σε κύκνο. Αποτέλεσμα της εγγύτητας αυτής, ήταν η γέννηση από αυγό της Ελένης και των Διόσκουρων.

Στα λατινικά συναντάμε τη φράση «Omne vivum ex ovo», δηλαδή «Η ζωή προέρχεται από το αυγό». Στη Γαλλία ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ συνήθιζε μετά τη λειτουργία της Κυριακής του Πάσχα, να προσφέρει ως δώρο στους αυλικούς του επίχρυσα αυγά. Αργότερα επικράτησε η συνήθεια να προσφέρονται ως δώρα την ημέρα του Πάσχα τεχνητά αυγά διαφόρων μεγεθών και ποικίλων χρωμάτων που έκρυβαν μέσα τους πολύτιμα αντικείμενα. Παγκοσμίως γνωστά είναι και τα αυγά Φαμπερζέ, αληθινά κοσμήματα της τσαρικής αυλής.

Φέτος τέτοια μέρα είμαστε λίγο καλύτερα από πέρσι. Δεν μπορούμε βέβαια να ξεμυτίσουμε από το αυγό-νομό μας όπου είμαστε κλεισμένοι και να ταξιδέψουμε γιορτάζοντας το Πάσχα, όπως και όπου επιθυμούμε. Άκουσα παλιότερα να λένε ότι στη ζωή πρέπει να αγωνιζόμαστε και ότι χρειάζεται να σπάσεις αυγά για να κάνεις και να απολαύσεις μια ομελέτα.

Εύχομαι του χρόνου να είμαστε χαρούμενοι και να γελάμε δυνατά με όλη την παρέα μας και ας ακούσουμε το γνωστό σχόλιο:«Καλέ γιατί γελάτε έτσι. Αυγά σας καθαρίζουν;»

Ήρθε πάλι η πασχαλιά

με τα κόκκινα αυγά

Πάνω σε εργόχειρα παλιά,

κόκκινα και εντυπωσιακά

ποια είναι τα ψεύτικα

και ποια τ΄αληθινά;

Με υγεία και χαρά

με τον ιό του χρόνου μακριά!

Πείτε τη γνώμη σας!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.