ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

9η Μάη ημέρα της Ευρώπης, που από τα παλιά χρόνια ήταν λίκνο πολιτισμού ως «ευρύωπος», όπως αποδεικνύει το όνομά της. Αυτή την γυναίκα με τα μεγάλα μάτια είδε ο Δίας, την ερωτεύτηκε και την πλησίασε μεταμορφωμένος σε ταύρο. Άρα οι αρχαίοι Έλληνες ήταν οι νονοί της ηπείρου αυτής και εμείς ως απόγονοι μήπως θα έπρεπε να είχαμε ανοιχτά τα μάτια, να αρπάζαμε τον ταύρο από τα κέρατα και να έχει πραγματικά ο μήνας 9 για μας και όχι να μας μνημονεύουν μόνο για… μνημόνια;

Γιορτή της μητέρας σήμερα. Ιστορικά προέρχεται από ένα αμερικανικό κίνημα των γυναικών-μητέρων με το όνομα Mothers Friendships Day και στη συνέχεια από συναντήσεις με το όνομα Mothers Day Meetings, που ιδρύθηκε από την Άνν Τζάρβις. Σ’αυτές οι μητέρες αντάλλασσαν απόψεις και εμπειρίες και δραστηριοποιούνταν υπέρ της ειρήνης με διάφορες ακτιβιστές δραστηριότητες, αλλά συνέχισαν τις δράσεις ακόμα και μετά τη λήξη του Αμερικάνικου εμφύλιου πολέμου.

Οι πρώτες αναφορές για Γιορτή της Μητέρας έρχονται από την αρχαία Ελλάδα. Η μητέρα Γαία, σύζυγος του Ουρανού, είναι η προσωποποίηση της φύσης, που γεννά όλο τον κόσμο και λατρεύεται σαν η υπέρτατη θεότητα. Στη συνέχεια η κόρη της η Ρέα, μητέρα του Δία, αναφέρεται ως η πρώτη γυναίκα που γέννησε με τοκετό και ανάθρεψε τα παιδιά της με μητρικό γάλα και οι αρχαίοι Έλληνες της απέδιδαν τιμές κάθε άνοιξη.

Η εκκλησία μας γιορτάζει τη μάνα την ημέρα της Υπαπαντής στις 2 Φεβρουαρίου, τότε που η Παναγία πήγε τον Ιησού στο ναό για να σαραντίσει. Από την δεκαετία όμως του 1960 ήρθε και στη χώρα μας η δυτικόφερτη συνήθεια εορτασμού της 2ης Κυριακής του Μάη.

Ταξιδεύοντας ανά τον κόσμο μαθαίνουμε ότι στην Αυστραλία, η γιορτή της Μητέρας, γιορτάζεται επίσης κάθε δεύτερη Κυριακή του Μάη. Οι άνθρωποι εκεί φορούν τη μέρα αυτή ένα γαρίφαλο χρωματιστό, αν η μητέρα τους είναι εν ζωή, ή λευκό αν δεν ζει πια. Στον Καναδά, η Ημέρα της μητέρας θεωρείται η τρίτη δημοφιλέστερη γιορτή μετά τα Χριστούγεννα και τον Άγιο Βαλεντίνο, με την παράδοση να επιβάλλει το δείπνο εκτός σπιτιού, ώστε να απαλλαγεί η μητέρα από το μαγείρεμα εκείνη την ημέρα. Στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο η γιορτή της μητέρας καθιερώθηκε για την τέταρτη Κυριακή της Σαρακοστής και τα παιδιά και οι σύζυγοι σερβίρουν το πρωινό στο κρεβάτι για να περιποιηθούν τις μαμάδες. Στην Πρώην Σοβιετική Ένωση γιόρταζαν τις μητέρες στις 8 Μαρτίου, αλλά από το 1998 και μετά, γιορτάζεται την τελευταία Κυριακή του Νοεμβρίου, μια που στις 8 Μάρτη είναι η ημέρα της γυναίκας. Στην Αίγυπτο, αλλά και σε πολλές άλλες αραβικές χώρες, η Ημέρα της Μητέρας γιορτάζεται στις 21 Μαρτίου, την πρώτη μέρα της Άνοιξης, που αναγεννιέται η φύση. Στην Ταϊλάνδη η Ημέρα της Μητέρας γιορτάζεται στις 12 Αυγούστου, που είναι και τα γενέθλια της Βασίλισσας Sirikit. Εκείνη την ημέρα γίνονται παρελάσεις και πολλές εορταστικές εκδηλώσεις. Από το Χατ Γιάι στο νότιο άκρο της χώρας μου έστειλαν κάρτα με τα χρόνια πολλά μέσα σε γαλάζια καρδιά. Απέραντο το γαλάζιο στις φανταστικές παραλίες της χώρας αυτής και άπειρη η αγάπη από την καρδιά της μάνας. Η παραλία mama’s συγκεκριμένα είναι μια από τις ωραιότερες στον κόσμο.

Ότι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο, λέει το γνωστό τραγούδι, αλλά για τις μάνες ισχύει το αντίθετο, μια που οι έντονες οδύνες του τοκετού, τελειώνουν με το καλύτερο δώρο, και το ωραιότερο πλάσμα του κόσμου για την καθεμιά, είναι πλέον στην αγκαλιά της. Τα καλά κόποις κτώνται και χρειάζεται πολύς κόπος και συνεχείς προσπάθειες για να τα μεγαλώσουν σωστά. Τολμώ να πω ότι οι μητέρες θυσιάζονται πραγματικά για τα παιδιά τους. Αλλά σκέφτομαι και τις πραγματικά ηρωίδες μάνες, με τη συμπλήρωση φέτος των 200 χρόνων από την επανάσταση του 1821. Τις γυναίκες της Νάουσας που προτίμησαν τον υγρό τάφο της Αραπίτσας, τις γυναίκες που κρατούσαν σφιχτά στην αγκαλιά τους τα παιδιά πραγματοποιώντας την έξοδο στο Μεσολόγγι, η την μάνα του Διάκου που περπατώντας όλη τη νύχτα είδε το γιο της την στιγμή του μαρτυρίου του.

Έναν αιώνα πριν τον Σεπτέμβριο του 1921 στη σφαγή των νηπίων της Σάντας οι μητέρες έζησαν μαρτυρικές στιγμές, που δυστυχώς πολύ λίγοι γνωρίζουμε.

Μετά τον ξεριζωμό από τον Πόντο που αυτό το μήνα επίσης τον μνημονεύουμε, μερικές δεκαετίες αργότερα κλαίγοντας οι μάνες αποχαιρετούσαν τα παιδιά τους που έφευγαν μετανάστες στη Γερμανία και εκείνα σιγοψιθύριζαν στη γιορτή της «μάνα μ’ γλυκοκαλάτσευτος μανίτσα μ’ χατιρλίσα» (Μάνα μου με τον γλυκό σου λόγο, Μανουλίτσα μου που δεν χαλάς χατίρι).

Τελευταία άκουσα το χαρακτηρισμό πολύτιμα μωρά και μου έκανε εντύπωση γιατί όλα τα μωρά του κόσμου είναι πολύτιμα. Το έψαξα και με τον όρο αυτό χαρακτηρίζονται κυρίως τα μωρά που αποκτήθηκαν μετά από πολλές προσπάθειες με εξωσωματική και απανωτές θεραπείες.

Μητέρες όμως είναι και αυτές της καρδιάς που υιοθέτησαν και ανέθρεψαν τα παιδιά με όλη τους την αγάπη και με αφοσίωση. Κυρίως σ’ αυτές αφιερώνεται και η σημερινή εκδήλωση του Δήμου Ευόσμου σε συνεργασία με το news.makedonias.gr.

Πολλές οι αναρτήσεις σήμερα στο internet ειδικά για την Ελληνίδα μάνα.

«Ελληνίδα μάνα είναι αυτή που της λένε ότι το παιδί της πρέπει να σαραντίσει (όπως στην Υπαπαντή, την Ελληνική έκδοση, όπως αναφέραμε), για να βγει από το σπίτι και αυτή ακούει να σαρανταρίσει».

Στην online ζωή που βιώνουν τα παιδιά της θα πει γρήγορα και απνευστί:«Το φαΐ είναι έτοιμοελαστοτραπεζιλεμεθακρυωσειτοφαγητοναφαμεσανοικογενειαμιαφοραεπιτελουςαντεσηκωαπτονυπολογιστηδεφευγειαποκει».

Μπαίνεις στο σπίτι, η Ιταλίδα μάνα θα πει «Ιο τι άμο» και η Ελληνίδα, «Τι άμμος είναι αυτή, δεν μπορούσες να τινάξεις τα πόδια σου;». Δεν ξέρω τι γίνεται βέβαια στην υπόλοιπη Νότια Ευρώπη, όπως πχ στην Ισπανία, αλλά συγκινήθηκα πολύ όταν είδα τα ροζ μαξιλαράκια με τις ευχαριστήριες γλυκές κουβεντούλες, που κρατούσαν τα παιδάκια για να τα δώσουν στις μανούλες τους στην πανέμορφη πόλη Coibra.

«Ουαί κι αλίμονο», ισχυρίζονται τα παιδιά ότι είναι η μονάδα μέτρησης φοβέρας που λίγο ακόμα και θα προταθεί για το διεθνές σύστημα μονάδων SI, με τα παιδιά σπανίως βέβαια να λένε si, ναι δηλαδή, στις οδηγίες των μαμάδων.

Μέχρι που να καθιερωθεί έξτρα ημέρα για τις γιαγιάδες, γιόρταζαν κι αυτές την ίδια μέρα με τις μητέρες. Γιατί τα χρόνια περνάνε και γινόμαστε γιαγιάδες και από εκεί που είχαμε τη θέση του εισαγγελέα, σύμφωνα με την άποψη των παιδιών μας, μεταβαίνουμε αυτόματα στη θέση του συνήγορου υπεράσπισης, όσον αφορά τα εγγόνια μας. Και αυτή η γονιδιακή μετάλλαξη υπήρχε αναντάμ παπαντάμ και δεν έχει καμιά σχέση με το εμβόλιο της άστρα. Αν και μεταξύ μας λάμπουμε σαν ετερόφωτα αστέρια όταν είμαστε μαζί με τα εγγόνια μας. Βέβαια είναι γνωστό ότι του παιδιού μου το παιδί μπορεί να είναι δυο φορές παιδί μου, αλλά η αγάπη που αισθανόμαστε για τα εγγόνια δεν είναι διπλάσια, αλλά έχει τη μορφή δύναμης με εκθέτη το ν να τείνει στο άπειρο.

Πείτε τη γνώμη σας!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.