ΔΙΕΘΝΗΣ ΗΜΕΡΑ ΑΔΕΛΦΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΩΝ





12 ΜΑΗ, Διεθνής ημέρα Αδελφών Νοσοκόμων σήμερα, που γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 1965 με πρωτοβουλία του Διεθνούς Συμβουλίου Αδελφών Νοσοκόμων. Τη μέρα αυτή το1820 γεννήθηκε η Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ, η αγγλοϊταλίδα φιλάνθρωπος και ιδρύτρια της σύγχρονης νοσηλευτικής. Καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια και παρά τις αντιρρήσεις των δικών της, αφιέρωσε τη ζωή της στην περίθαλψη των ασθενών. Βρισκόταν μέρα νύχτα δίπλα τους και έγινε γνωστή με το προσωνύμιο «Η Κυρία με το Φανάρι». Γλυκιά, τρυφερή και περιποιητική δεν δίστασε, παρά την ευγενική της καταγωγή, όταν κάποτε της είχαν αρνηθεί πρόσβαση σε μία κλειδωμένη φαρμακαποθήκη, να πάρει ένα σφυρί και να σπάσει την κλειδαριά. Η γιορτή αυτή θέλει να υπενθυμίσει την ανεκτίμητη συνεισφορά των νοσοκόμων. Ιδιαίτερα σήμερα με τον covid που όλο το νοσηλευτικό προσωπικό δίνει τιτάνιο αγώνα.
Στις 8 του μήνα Μάη, πριν λίγες μέρες δηλαδή, γιορτάστηκε και η Παγκόσμια Ημέρα Ερυθρού Σταυρού, ημερομηνία γέννησης του ιδρυτή του Ερρίκου Ντυνάν. Η μάχη του Σολφερίνο στη βόρεια Ιταλία, κατά την οποία οι Γάλλοι νίκησαν τους Αυστριακούς, του έδωσε την ιδέα για την ίδρυση του Ερυθρού Σταυρού.
Η Ιταλία μεταξύ των άλλων είναι γνωστή και για τις λίμνες της, κυρίως για τη λίμνη Κόμο, όπου όπως είναι γνωστό, έχει τη βίλα του ο Τζωρτζ Κλούνεϋ. Εκεί μάλιστα αναφώνησε αμάν, όταν είδε την Αμάλ την οποία και παντρεύτηκε. Κατά την άποψή μου όμως πολύ ποιο γραφική είναι η λίμνη Γκάρντα στα νοτιοδυτικά της οποίας, βρίσκεται η πανέμορφη κωμόπολη Desenzano del Garda και το γραφικό Castiglione delle Stiviere στην περιοχή Μάντουα της Λομβαρδίας, γενέθλια πόλη του Ερυθρού σταυρού. Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζει το μουσείο του ΕΣ που βρίσκεται εδώ. Το κυρίως αξιοθέατο όμως είναι το επιβλητικό Palazzo Bondoni Pastorio, που σήμερα εκτός από μόνιμη κατοικία του ιδιοκτήτη και κληρονόμου είναι και μουσειακός χώρος πολλαπλών εκδηλώσεων. Η ξενάγηση ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, μια που παντού υπήρχαν εκθέματα από τη μάχη του Σολφερίνο. Σ’ αυτό το οίκημα έμενε ο Ντυνάν, εδώ μάθαινε τα νέα για την έκβαση της μάχης, περιέθαλπε τους τραυματίες με εθελοντές από τα γύρω χωριά και του γεννήθηκε η μεγάλη ιδέα της προσφοράς και της συμπαράστασης στον ανθρώπινο πόνο.
Σίγουρα έχουμε να θυμηθούμε κάποιο περιστατικό, που ενώ νοσηλευόμασταν θα περιμέναμε καλύτερη συμπεριφορά και περιποίηση. Το γεγονός όμως ότι είμαστε εκτός νοσοκομείων, στα σπίτια μας και υγιείς οφείλεται στη δική τους νοσηλεία και στην υπευθυνότητα που έδειξαν ακολουθώντας τις οδηγίες των γιατρών. Η νοσηλευτική θεωρείται ένα από τα πιο υποεκτιμημένα και κακοπληρωμένα επαγγέλματα.
Μετά από κάποιο ατύχημα πριν από ένα περίπου χρόνο νοσηλευόμουν σε γνωστό νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης, το ποιο σύγχρονο της πόλης, περιμένοντας να χειρουργηθώ για τα κατάγματα. Το πρωί της ημέρας του χειρουργείου, ήρθε στο δωμάτιο ένας νεαρός, ο οποίος έκανε την πρακτική του σαν νοσοκόμος, φέροντας το πιεσόμετρο. Οι τιμές που αναγραφόταν στην οθόνη του με έκανε να σκεφτώ πόσο τυχερός ήταν ο προηγούμενος ασθενής. «Ούτε στον παπά να μην το πει», που θα σχολίαζε η γιαγιά μου, αλλά ας μην λέμε τέτοιες ώρες τέτοια λόγια. Το άφησε δίπλα μου και κάθισε δίπλα στο παράθυρο, χαζεύοντας τη θέα με τα κυπαρίσσια στην αυλή, αλλά ούτε κι αυτό ας μην το σχολιάσουμε, λόγω της ημέρας. Φορούσε στο λαιμό ένα κρεμαστό με αετό που κρατούσε ένα ψάρι. Το ψάρι λαχτάρα σημαίνει έλεγαν οι παλιοί. Το βλέμμα του απλανές, καμιά σχέση με το αετίσιο. Η κάτι τον απασχολούσε, ή η νοσηλευτική δεν θα ήταν από τις πρώτες σχολές που δήλωσε στο μηχανογραφικό του, κάτι δυστυχώς που συμβαίνει με αρκετούς υποψήφιους τα τελευταία χρόνια. Σε λίγο μπήκε μέσα ο νοσοκόμος που θα με παρελάμβανε για το χειρουργείο και σημείωσε την ένδειξη του οργάνου.
– Μα δεν είναι αυτή η δική μου πίεση, διαμαρτυρήθηκα.
-Τι λέει η κυρία, Θανάση;
-……
-Συγγνώμη, αλλά σας βεβαιώνω ότι δεν μου μέτρησαν την πίεση.
-ΟΚ.Ας τη μετρήσουμε πάλι.
Η τιμή ήταν τέτοια που αν ήμουν υποψήφια, θα έπιανα τη βάση και όχι μόνο. για να μπω στην Ιατρική. Αμέσως έτρεξε ο άνθρωπος σαν το Βέγγο για να πάρει οδηγίες για την αγωγή που θα μου χορηγούσε. Ζήτησε συγγνώμη, ενώ ο Θανάσης που μπορεί να με οδηγούσε στην αθανασία, είχε σκύψει το κεφάλι. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και ήταν επιτυχής η επέμβαση και δεν χρειάστηκε να γίνω σουξέ, όπως στην περίπτωση του φίλου του Ζαμπέτα που για χάρη του έγραψε το γνωστό: «Πούσαι Θανάση, ήθελα να σ’ αντάμωνα, η γρουσουζιά να σπάσει».
ΥΓ.Σήμερα στο περίπτερο της Δ.Ε.Θ. νούμερο 13, όχι κι ότι καλύτερο σαν νούμερο, έκανα τη δεύτερη δόση του εμβολίου. Δια παν ενδεχόμενο, ρώτησα το όνομα του νοσοκόμου.
-Τζούλιο, μου απάντησε. ΟΚ σκέφτηκα. Προέρχεται από το Ηλίας, δηλαδή, ήλιος που όλοι ελπίζουμε να φωτίσει το σκοτάδι της πανδημίας; Λέτε όμως να είναι από το Joule, τη γνωστή μονάδα ενέργειας και να ενισχυθεί όντως το ανοσοποιητικό μου, που ήδη έχει γίνει «μοντέρνο»;

Πείτε τη γνώμη σας!

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.