Μίκης, το θρυλικό όνομα που έκανε την νεότερη Ελλάδα γνωστή σε όλα τα ΜήΚη και τα πλάτη της γης. ΜίΚη ελπίζω να Μην Καπηλευτώ με τις λίγες μου σκέψεις το μεγάλο σου όνομα. Η κατάληξη –άκης φαίνεται να κάνει την εμφάνισή της πρώτη φορά σε βαπτιστικά και επίθετα στην Κρήτη επί ενετοκρατίας, ωστόσο επικράτησε κατά κόρον, σε όλες τις κατηγορίες επιθέτων, επί τουρκοκρατίας. Υπάρχει βέβαια και η φήμη ότι το – άκης στα κρητικά επίθετα το επέβαλαν οι Τούρκοι, αν και οι ίδιοι επισήμως δεν είχαν επώνυμα, για να μειώνουν τους Κρητικούς.

Καθόλου όμως μικρός το δέμας δεν ήταν. Πανύψηλος διηύθυνε την ορχήστρα έχοντας ανοιχτά τα χέρια του σαν φτερούγες, είτε για να μας θυμίσει ότι όλοι πρέπει να είμαστε ενωμένοι και αγκαλιασμένοι, είτε γιατί είχε το όνομα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Στις εικόνες ο Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάζεται συνήθως με σπαθί ή σκήπτρο στο δεξί χέρι, και στο αριστερό χέρι κρατάει μια σφαίρα που συμβολίζει όλον τον κόσμο.

Του μικρού βοριά του παρήγγειλαν να μην φυσήξει για να ταξιδέψει η σωρός σε ήρεμη θάλασσα μέχρι την Όμορφη γι αυτόν πόλη, την γενέτειρά του στη λεβεντογέννα Κρήτη, με τις πολλές Θαλασσινές σπηλιές. Βράχο βράχο τον καημό του ξεκίνησε το πλοίο κι όχι το τρένο, Ένα δειλινό κατά τις οκτώ, από τον Πειραιά, με Το γελαστό παιδί για να το πάει σε Δρόμους παλιούς που αγάπησε. Σήμερα δεν Βρέχει στη φτωχογειτονιά μόνο, αλλά σε όλη την Ελλάδα και όλοι είναι με Δακρυσμένα μάτια. Είναι μεγάλος ο Καημός παντού, γιατί έφυγε το Ένα χελιδόνι που με τα ανοιχτά σαν φτερούγες χέρια του αγκάλιαζε τον κόσμο με τη μουσική του. “Ανοίγω το στόμα μου και διηγούμαι τις περιπέτειές μου”, τον ακούσαμε να λέει στα κανάλια. Πολλά τα όνειρά του, αλλά σίγουρα θυμόταν την Μυρτώ, όταν συνέθετε το Αν θυμηθείς στ’ όνειρό μου για την Αγάπη του, που την Πότισε ροδόσταμο. Και εμείς δεν χρειάζεται να μαδήσουμε τη Μαργαρίτα για να δούμε αν μας αγάπησε όλους, μια που πάντα θα τραγουδάμε σε λύπες και χαρές τα τραγούδια του.

Πείτε τη γνώμη σας!