ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Δεκέμβρης, ο τελευταίος μήνας του έτους. Ο μήνας με τις περισσότερες ονομαστικές γιορτές, με πρώτη αυτήν της Αγίας Βαρβάρας.

Η γιαγιά μας η Βασιλική γεννήθηκε στην Αδριανούπολη, ακριβώς στην έναρξη του εικοστού αιώνα, το 1900. Την εποχή εκείνη τα κοριτσάκια έπρεπε πρωτίστως να ανατραφούν ώστε να γίνουν καλές νοικοκυρές, χωρίς να δίνεται ιδιαίτερη σημασία στη μόρφωσή τους. Θυμάμαι κυρίες της ίδιας ηλικίας που υπέγραφαν με ένα Α, γιατί δεν γνώριζαν καθόλου γράμματα. Η γιαγιά, έχοντας τη συμπαράσταση και της οικογένειάς της, είχε φοιτήσει στο ονομαστό «εν Αδριανουπόλει ΖΑΠΠΕΙΟ ΠΑΡΘΕΝΑΓΩΓΕΙΟ» με λαμπρές διδάσκουσες Αρσακειάδες, εξέχουσες προσωπικότητες της Ελληνικής πρωτεύουσας, που έθεσαν τα θεμέλια για τη συστηματική γυναικεία μόρφωση.

Συχνά μας διηγόταν η γιαγιά περιστατικά από τα σχολικά της χρόνια και το τότε εκπαιδευτικό σύστημα. Τώρα που εμείς φτάσαμε στην ηλικία της γιαγιάς μας, η νέα τεχνολογία έχει αυξηθεί ραγδαία.

«Τα χρόνια τα πολύ παλιά, πήγαιναν στα Δημοτικά σχολειά

μόνο παιδάκια, αγοράκια, κοριτσάκια κρατώντας τσάντες και τετραδιάκια.

Οι εποχές σιγά σιγά αλλάζουν, τα παιδιά στους μαυροπίνακες πια δεν κοιτάζουν

κι αντί για τετράδια και μπογιές, χρησιμοποιούν τους υπολογιστές.»

Έτσι ξεκινά το παραμύθι που γράψαμε με τίτλο «Η Σίλια και ο Τάκης ο Ρομποτάκης στο σχολείο του μέλλοντος». Η Σίλια πηγαίνει στο σχολείο και βλέπει ότι έχει συμμαθητή τον Τάκη, ένα ρομποτάκι. Έχοντας ενσυναίσθηση δεν την πειράζει το γεγονός ότι είναι διαφορετικός εμφανισιακά και όχι μόνο από τους υπόλοιπους συμμαθητές, τον πλησιάζει και γίνονται φίλοι. Παρόλο που ο Τάκης ο Ρομποτάκης βοηθά τα παιδιά όχι μόνο με τα μαθήματά τους αλλά και με άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, πέφτει ακόμα και θύμα cyberbullying. Με την πανδημία και την online εκπαίδευση αλλά και την αλλαγή στον τρόπο που εκπαιδεύονται τα παιδιά, η ιστορία του παραμυθιού έγινε πολύ επίκαιρη.

Κάθε χρόνο στις 4 Δεκεμβρίου η γιαγιά έφτιαχνε την παραδοσιακή βαρβάρα, που περιέχει ένα μείγμα από σπόρους, όσπρια, όπως φασόλια κουκιά και ρεβίθια, σιτάρι, ξηρούς καρπούς και φρούτα και σερβίρεται ζεστή. Την θυμιάτιζε και την πασπάλιζε με κανέλα και την γαρνίριζε με ξηρούς καρπούς και σταφίδες. Στη συνέχεια την τοποθετούσε σε ωραία μικρά μπολάκια. Η Αγία Βαρβάρα αν ήθελε, άστραφτε και βρόνταγε, μας έλεγαν και γι αυτό είναι και η προστάτιδα του πυροβολικού, αλλά προστατεύει και τα παιδιά. Ως παιδί μου μου έδιναν τα μπολάκια για να τα μοιράσω στη γειτονιά. Όσες γειτόνισσες είχαν την ίδια καταγωγή με τη γιαγιά μου, μου έδιναν και εκείνες τη δική τους βαρβάρα για να την φέρω σπίτι.

Σε λίγες μέρες θα είναι της Αγίας Βαρβάρας. Αν έφτιαχνα εγώ βαρβάρα δεν νομίζω ότι θα μπορούσε να συγκριθεί μ’ αυτήν της γιαγιάς μου. Τόλμησα όμως και έγραψα σενάριο βασισμένο στο παραπάνω παραμύθι. Το προσεχές Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου ανεβαίνει σε κεντρική παιδική σκηνή της Αθήνας στο πλαίσιο φεστιβάλ το έργο «Ο Τάκης ο Ρομποτάκης στο σχολείο του μέλλοντος».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.