H αμεριμνησία των μελτεμιών, το ΑΠΘ ως… φυλακή, το man to man στον Σπανούλη, τα ρεμπέτικα του Νταλάρα στο Θέατρο Γης και τα κορίτσια στον ήλιο της Θεσσαλονίκης

(Πηγή: www.voria.gr)

Κάποιος έλεγε τις προάλλες ότι τα νέα κόμματα που δημιουργούνται δεν είναι ακόμη η νέα Μεταπολίτευση, αλλά μάλλον αποτελούν απόδειξη ότι η παλιά Μεταπολίτευση δεν αρκεί. Πιθανότατα έχει δίκιο, αφού οι ιστορικές και πολιτικές περίοδοι δεν εναλλάσσονται όπως η μέρα με τη νύχτα, αλλά σε μια μακρόσυρτη, συχνά αμήχανη και άχαρη, διαδικασία, που λέγεται «η εποχή των τεράτων». Ακόμη και τα σημερινά πρόσωπα που διεκδικούν ή (ξανά)διεκδικούν κεντρικό ρόλο είναι -ενόψει του νέου τοπίου- αναλώσιμα. Καταστάσεις απόλυτα φυσιολογικές σε μια χώρα -και μια κοινωνία-, που αρέσκεται περισσότερο στις… ιδιοτυπίες και λιγότερο στην κανονικότητα. Ειδικά για τον Αλέξη Τσίπρα που αυτές… Πηγή