Η εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη, του Ηλία Αργυριάδη, του Νίκου Καλούμενου και του Δημήτρη Μπάτση δικαιολογημένα έχει στοιχειώσει τη συλλογική μνήμη του τόπου. Άλλωστε, συγκεφαλαιώνει την ίδια την εμπειρία του ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου και μάλιστα στη «μακρά διάρκειά» του, εκείνη που υπερβαίνει τα στενά χρονικά πλαίσια των ένοπλων συγκρούσεων και αναφέρεται στην οδυνηρή συνέχειά του, με άλλες μορφές για δεκαετίες μετά.
Και αυτό γιατί η συγκεκριμένη υπόθεση συνδυάζει τη βαναυσότητα που επέδειξε ένα τμήμα της πλευράς των νικητών του Εμφυλίου, εκείνο που κατεξοχήν συνδέθηκε με τον αμερικανικό παράγοντα και αργότερα θα οδηγήσει στη Χούντα, τις αντιφάσεις, συχνά τραγικές της Αριστεράς, με…