(Πηγή: www.cnn.gr)
«Ναι, φυσικά. Μάλιστα φτάσαμε πρώτοι. Στήσαμε ένα τραπεζάκι για να αρχίσουμε να μαζεύουμε πληροφορίες, δεν υπήρχε άλλος κανένας. Ο κόσμος είχε τον πόνο του την απελπισία του, έτρεχαν πάνω μας για να βοηθήσουμε και μόλις καταφέραμε τη πρώτη διάσωση μια μεγάλη μερίδα του κόσμου μας έψαχνε να βοηθήσουμε και στη δίκη τους γειτονιά. Καταλάβαινα από τη γλώσσα του σώματος, από τα χτυπήματα στη πλάτη, τις αγκαλιές το ποσό μας το αναγνώριζαν. Σκεφτείτε μιλάμε για ανθρώπους που ξεσπιτώθηκαν και όμως μας έφερναν νερό, μπισκότα ότι είχαν το μοιράζονταν μαζί μας. Καταλάβαμε ότι ήθελαν να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους».
Για το Δημήτρη Κωλέτσα,… Πηγή