(Πηγή: www.protothema.gr)
Η φωνή του είχε μέσα της τον καημό ενός έθνους. Εναν αναστεναγμό που ξεκινούσε από τα βάθη της Ανατολής και έβρισκε καταφύγιο στα καπνομάγαζα, στα φτωχικά διαμερίσματα και τις καρδιές των ξενιτεμένων. Ο Στέλιος Καζαντζίδης δεν ήταν απλώς ένας λαϊκός τραγουδιστής. Ηταν σύμβολο, αγωγός ενός πολιτισμικού και κοινωνικού αισθήματος που συχνά δεν τολμούσε να εκφραστεί, αλλά με τη φωνή του μπορούσε να ακουστεί ως κραυγή ή ως προσευχή.
Με αυτόν τον θρύλο του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού καταπιάνεται στο βιβλίο του ο συγγραφέας και ερευνητής Κώστας Μπαλαχούτης με τίτλο «Στέλιος Καζαντζίδης: “Δεν με σβήνει κανένας”» από τις εκδόσεις Ινφογνώμων, τον πρόλογο… Πηγή