(Πηγή: www.tanea.gr)
«Ουδείς εκών κακός, ουδείς εκών αμαρτάνων».
Που πάει να πει: κανείς δεν είναι κακός εν γνώσει του, κανείς δεν διαπράττει σφάλμα εν γνώσει του.
Αρκεί, λοιπόν, να λαχταρά κανείς τη γνώση σ’ αυτή τη σωκρατική ανηφόρα της ζωής και όλες οι κακοτοπιές θα χαθούν από μπροστά του. Το ιερό δισκοπότηρο της αρχαιότητας, άλλωστε, είναι το «γνώθι σαυτόν» -εντάξει, μαζί με το «μέτρον άριστον»-, η μετάλλαξη του οποίου θα στοιχειώσει την Ευρώπη του Διαφωτισμού υπό τη μορφή μίας άλλης προσταγής: «τόλμα να μάθεις» (sapere aude). Καλά όλα αυτά, αλλά τι συμβαίνει με την πίσω πλευρά της γνώσης;
Τι συμβαίνει όταν η -ας το πούμε-… Πηγή