(Πηγή: tvxs.gr)
Στον τόπο ενός εγκλήματος, μια τρίχα μπορεί να «τοποθετήσει» κάποιον στη σκηνή του φόνου. Στο διαδίκτυο, τα δέκα τελευταία «μου αρέσει» (likes) δεν αποκαλύπτουν απλώς πού βρεθήκαμε και πότε. Επιτρέπουν να σκιαγραφηθεί το προφίλ μας, να προβλεφθούν οι κινήσεις μας και –το σημαντικότερο– να επηρεαστούν οι αποφάσεις μας.
Αν το DNA λειτουργεί ως βιομετρικό αποτύπωμα ταυτοποίησης, το ψηφιακό μας ίχνος λειτουργεί ως χάρτης της καθημερινής μας ζωής: συνήθειες, σχέσεις, ρουτίνες, επιθυμίες.
Το κρίσιμο δεν είναι το μεμονωμένο δεδομένο, αλλά ο συνδυασμός πολλών μικρών ιχνών. Το σύστημα δεν ρωτά «ποιος είστε;», αλλά «πότε συνδέεστε;», «από πού;», «τι κοιτάτε μετά;», «πόση ώρα μένετε σε… Πηγή