(Πηγή: tvxs.gr)
Άργησα πολύ να δω την Σπασμένη Φλέβα. Μια σειρά από ιώσεις και άλλες ταλαιπωρίες με κράτησαν μακριά και την είδα ενάμιση μήνα μετά την πρώτη της προβολή. Και την είδα στην Ταινιοθήκη, καθισμένη μαζί με τη φίλη μου στις δύο τελευταίες ελεύθερες θέσεις που υπήρχαν.
Στη φάση του απρόβλεπτου φινάλε, μια δυνατή φωνή έσπασε τη γεμάτη ένταση ησυχία: “Μας γάμησες ρε Γιάννη! Μας γάμησες!”
Η φωνή ήταν η δική μου. Ήταν μια κραυγή μάλλον, που μου ξέφυγε χωρίς να το καταλάβω. Και γενικά δε μιλάω έτσι, όπως λένε οι περισσότεροι που σοκάρονται από τα μπινελίκια στις ταινίες του Οικονομίδη. Αλλά άμα κάτσω… Πηγή